В Маарсене художники исследуют ценность ожидания, превращая время стояния у открытой лодочной шлюзы в философский и творческий опыт

Van irritatie tot overgave tijdens wachten bij de brug in Maarssen: 'Soms wel irritant' Maarssen - Niet iedereen houdt van wachten, zeker niet als je elke dag een paar keer oponthoud ervaart vanwege een brug die opent om boten door te laten. Negen kunstenaars, ontwerpers en andere makers probeerden vandaag het wachten bij het brugwachtershuis in het waterrijke dorp Maarssen wat draaglijker te maken met als grote vraag: wat is de waarde van wachten? Jara van den Bosch is druk bezig emmertjes water uit de Vecht te hengelen. "Ik wil er misschien ijsjes van gaan maken zodat ik die aan wachtende mensen kan uitdelen", aldus de kunstenares. Ze wil het water uit de gracht bij het Brugwachtershuis aan de Breedstraat in Maarssen in bevroren vorm uitdelen aan mensen die voor de opgeheven brug staan te wachten. Volgens Van den Bosch is wachten een soort tussenruimte en daarmee symboliseert dat het nu nog vloeibare water. "Tussen het begin en het einde van het wachten", zo filosofeert ze. "Ik denk dat het leven ook een tussenruimte is, maar dat ervaren we vaak niet meer zo." "Als ik drie keer per dag voor een brug sta te wachten vind ik het soms wel irritant" , aldus Sjieuwke uit Maarssen die met haar fiets voor het Brugwachtershuis staat te wachten omdat er een bootje moet passeren. "Alles gaat snel en het moet ook allemaal nu", zo licht organisator Joost Bos van WildemanLab toe. "Als je een pakketje bestelt dan kan die 's avonds al bezorgd worden." Volgens hem bestaat de tijd om even tot rust te komen en te mijmeren bijna niet meer. "We willen hiermee onderzoeken wat die waarde van het wachten nu is." Ondertussen zit kunstenaar Karel Nielen aan een tafel voor de brug te schrijven. Hij weet nog niet of hij positieve of negatieve associaties bij het begrip wachten heeft. "Het voelt alsof je iets uit handen geeft als je aan het wachten bent, jezelf afhankelijk maakt van iets externs." Toch ziet hij ook wel positieve kanten. "Dan zou het meer gaan om een soort overgave." Nielen denkt dat dit een goede vaardigheid is om te hebben. "Maar ben je dan nog aan het wachten?", vraagt hij zich hardop filosoferend af. Mattanja Gerritsen zit met haar gitaar voor de brug om mensen te vermaken met haar gitaarmuziek. Deze ochtend heeft ze speciaal voor de gelegenheid een nummer geschreven. Hier kun je horen wat Mattanja vers componeerde voor de wachtgelegenheid: "Ik denk dat we in ons hoofd tijdens het wachten vaak ergens anders zijn", vertelt ze tussen het musiceren door. "Ik vind het interessant om te kijken of we ons meer aan het moment over kunnen geven." De 26-jarige denkt dat we het wachten verleerd zijn. "Maar als je om je heen kijkt dan zie je zoveel meer." Volgens Joost Bos kun je de vraag zelfs nog breder stellen. "Waarop wacht je in het leven?" Volgens hem wachten mensen dan bijvoorbeeld op een te winnen loterij, een afstudeermoment, of een pensioen. "Een vervolgvraag kan dan weer zijn: waar wacht je nog op, waarom ga je het niet nu doen?" Wachten op zieke man Een 80-jarige dame die over De Evert Stokbrug loopt en regelmatig voor een open brug moet wachten vindt dat helemaal geen probleem. "Dat hoort bij het wonen aan het water in het prachtige Maarssen." Het levert haar zelfs regelmatig leuke gesprekken op met mensen om haar heen. Op de vraag waar zij dan op wacht in het leven heeft ze ondanks dat direct een antwoord. "Ik wacht tot mijn man weer beter is", vertelt ze. Helaas is die hoop tegen beter weten in. "Dat gaat helaas waarschijnlijk niet meer lukken, hij heeft Parkinson en kan niet meer lopen." Ze gaat elke dag, via de brug, bij hem op bezoek. "Want ik hou zielsveel van die man."