Служащий моста Algerabrug разрешил проехать семье, чтобы попрощаться с умирающей матерью

Uitzondering op Algerabrug maakt laatste afscheid mogelijk: ‘eeuwig dankbaar’ Nieuws Krimpen aan de lek/capelle – Danielle in het Veld is de dienstdoende coördinator van de Algerabrug dankbaar voor zijn bereidwilligheid om haar door te laten. Zo kon ze passend afscheid nemen van haar stervende moeder. De situatie in het kort: Danielle uit Krimpen aan de Lek verleende afgelopen periode mantelzorg aan haar zelfstandig wonende moeder in Capelle aan den IJssel. “Mijn moeder was ernstig ziek en had niet lang meer te leven”, vertelde Danielle eerder al in Het Kontakt. ‘Bij nood snel naar haar toe’ Met angst en beven zag ze de afsluiting van de Algerabrug tegemoet, die sinds vorige week maandag enkele weken dicht is vanwege groot onderhoud. “Ik was het enige in de buurt wonende en fysiek in orde zijnde familielid. Bij nood moest ik snel naar haar toe met de huissleutel om de deur eventueel te openen voor het ambulancepersoneel.” Ze gaf haar situatie meerdere malen aan bij Rijkswaterstaat, maar miste daarin volgens eigen de ‘menselijke maat’. “Ik probeerde een ontheffing te krijgen om in een noodgeval met de auto de brug over te kunnen, maar kreeg steeds nul op het rekest. Ik snap dat ze niet iedereen door kunnen laten, maar in dit soort gevallen had ik meer begrip verwacht.” Gebroken nachten Ze besloot bij haar moeder in Capelle te gaan slapen om haar zo goed mogelijk bij te staan. “Dat heb ik vanaf de sluiting van de Algerabrug gedaan, maar doordat ik ook ‘s nachts mijn moeder verzorgde brak me dat op. Een nachtverpleegkundige loste me af, waardoor ik een nacht thuis kon slapen om enigszins energie bij te tanken.” Wel voelde ze zich daarbij enigszins ‘schuldig’: wat als haar moeder precies die nacht zou overlijden? Op de fiets naar huis sprak ze op de Algerabrug daarom een verkeersregelaar aan om nog één keer haar situatie uit te leggen. Flinke huilbui “Ik kreeg een reactie terug, die waarschijnlijk botter klonk dat dat-ie bedoeld was, waarna ik in een huilbui losbarstte. Ik zat er gewoon doorheen. Dat heeft waarschijnlijk geholpen, want de verkeersregelaar schrok zich rot en bood haar excuses aan. Zelf had ze de hele week al van alles over zich heen gekregen, waardoor ze assertiever had gereageerd dan de bedoeling was. Hoe dan ook, ik kwam in contact met de dienstdoende brugcoördinator van Rijkswaterstaat die me toestemming gaf om in geval van nood tijdens zijn dienst met de auto de brug over te rijden.” In de vroege ochtend van woensdag op donderdag werd ze gebeld, dat haar moeder nu echt niet lang meer te leven had. Daniëlle: “Mijn man en ik hadden nog een half uur na het telefoontje om de brug over te komen, want de brugcoördinator had die ochtend tot 7 uur dienst. Doordat we het kenteken van onze auto hadden doorgegeven ging de slagboom van de noodstrook op de brug direct open. Daardoor waren we op tijd en hebben we waardig afscheid kunnen nemen, zonder eerst een lange omweg te moeten maken. We zijn de mensen die dit mogelijk hebben gemaakt daar eeuwig dankbaar voor.” Afzonderlijke verzoeken Daniëlle hoopt dat dit voorbeeld organisaties als Rijkswaterstaat helpt om mensen passend bij te staan. “Ik heb alle begrip voor de afsluiting van de brug en het werk dat gedaan moet worden. En ik snap ook dat Rijkswaterstaat vele verzoeken om een ontheffing krijgt. Maar probeer je dan wel serieus in te leven in de afzonderlijke situaties en veeg deze niet zomaar van tafel.” Daniëlle heeft er in deze hectische periode verder vrede mee. “Voor mijn moeder is het beter zo. Ze was ernstig ziek. Ons wacht de crematie en de verdere verwerking. Daarna gaan we het huis leeghalen, maar dat doen we rustig als de brug weer open is.”