В Турции действует закон о бомбоубежищах, но в стране нет ни одного современного объекта

Türkiye'de sığınak ihtiyacına yönelik düzenlemeler yeni değil. 1987 yılında yürürlüğe giren Sığınak yönetmeliği, belirli büyüklükteki binalarda sığınak yapılmasını zorunlu kılıyor. Buna göre; 1500 metrekareyi aşan ve 12'den fazla bağımsız bölümü olan yapılarda sığınak inşa edilmesi gerekiyor. 3194 sayılı İmar Kanunu da bu zorunluluğun yasal dayanağını oluşturuyor. Ancak uygulamada bu zorunluluk büyük oranda ihmal edilmiş durumda. Pek çok apartman projesinde sığınak olarak ayrılan alanlar ya otopark, ya depo ya da kömürlük olarak kullanılıyor. Fiziksel olarak sığınak tanımına uygun alanların ise yangına dayanıklılık, havalandırma, su deposu gibi yaşamsal kriterleri karşılamadığı görülüyor. TÜRKİYE'DE SADECE BİR İLDE SIĞINAK BULUNUYOR Günümüzde halka açık ve aktif şekilde kullanılabilecek 'modern' bir sığınak sadece bir ilde bulunuyor. Ankara'da; Ankara Kalesi'nin altında II. Dünya Savaşı sırasında Almanların yaptığı savaş sığınağı, 80 yılı aşan bir geçmişe sahip. Sığınak; özelliklerine göre kısa süreli yaşam için 3.600, uzun süreli yaşam içinse 1.200 kişiyi barındırabilecek kapasitede. 1.200 metrekarelik sığınağın 3 kapısı; 13 odası, 5 salonu, 1 yemekhanesi ve bir de yatakhanesi bulunuyor. TOPLANMA ALANLARI İLE SIĞINAKLAR KARIŞTIRILIYOR AFAD tarafından belirlenen toplanma alanları da sıkça sığınaklarla karıştırılıyor. Oysa bu alanlar, afet sonrası koordinasyon için tasarlandı; savaş, bombardıman gibi durumlarda fiziksel koruma sağlamıyor. Yani olası bir saldırı senaryosunda halkın bu alanlarda güvende olması pek de mümkün değil. YÖNETMELİĞİ VAR AMA KENDİSİ YOK Sığınak Yönetmeliği'ne göre bir sığınağın: En az 1 saat yangına dayanıklı olması, Kişi başına en az 0.75 metrekare alan ayrılması, Havalandırma sistemi, temiz su deposu ve tuvalet gibi temel gereksinimlere sahip olması gerekiyor.