В Анголе открыт первый эко-лагерь Luiana Plains Safaris в сердце национального парка

Natalia Gumińska: Zacznijmy od przybliżenia czytelnikom, którzy mogą niewiele wiedzieć o Angolii, czym jest projekt Luiana Plains Safaris? Simone Micheletti, współtwórca projektu Luiana Plains Safaris: Niedawno otworzyliśmy Luiana Plains Expedition Camp - pierwszy tego typu obóz safari w Angoli. Znajduje się on w samym sercu odległego i dzikiego Parku Narodowego Luengue-Luiana. Dla porównania - park zajmuje ponad 42 tys. km kw, więc jest większy od Szwajcarii. Jest też ważną częścią Transgranicznego Obszaru Ochrony Przyrody Kavango-Zambezi, czyli KAZA. Dziś możliwość odkrywania tak ogromnego, nieogrodzonego obszaru dzikiej przyrody, praktycznie bez innych turystów, jest czymś naprawdę wyjątkowym. Działamy zgodnie z filozofią Kavango-Zambezi Transfrontierosophy i korzystamy z całkowicie niezależnej infrastruktury, w 100 proc. zasilanej energią słoneczną. Chcemy dzięki temu odkrywać ten niezwykły region w sposób, który pozostawia po sobie możliwie najmniejszy ślad. Dla turystów jest to więc pierwsza możliwość dotarcia do tej wyjątkowej części Angoli. Co dokładnie będą mogli tam zobaczyć? Obóz został zaprojektowany tak, aby umożliwić gościom pełne zanurzenie się w krajobrazie niezwykłych kontrastów. Dostępne aktywności pozwolą odwiedzającym doświadczyć wszystkiego - od głębokich piasków Kalahari i gęstych lasów mopane po sezonowe tereny zalewowe zasilane przez rzeki Cuando i Cuito. Ponieważ obszar ten pełni funkcję ważnego korytarza transgranicznego, występujące tu siedliska są domem dla największych migrujących populacji słoni w Afryce. Goście mogą spodziewać się dużych stad słoni i bawołów, a także różnych gatunków drapieżników, w tym lwów, gepardów i likaonów. WIDEOKierunek ze szczytu rankingów sprzedażowych. "Dobry stosunek ceny do jakości" W parku występują również charakterystyczne i rzadkie gatunki antylop, takie jak antylopa szabloroga, antylopa końska oraz trudna do zaobserwowania sitatunga. Patrząc jeszcze dalej w przyszłość, naszym nadrzędnym celem w zakresie ochrony przyrody jest stworzenie warunków, w których ten bezpieczny i dobrze funkcjonujący ekosystem będzie mógł w przyszłości umożliwić reintrodukcję nosorożców. Jakie są pierwsze odczucia turystów, którzy już odwiedzili park i camp safari? Pierwsi goście, którzy odwiedzili Luiana Plains, reagowali bardzo podobnie - przede wszystkim ogromnym zachwytem i poczuciem wyjątkowości tego miejsca. Świadomość, że być może jako pierwszy turysta dociera się do konkretnego zakola rzeki albo rusza tropem stada lwów, robi ogromne wrażenie i pozwala zupełnie inaczej spojrzeć na skalę tej dzikiej przestrzeni. To prawdziwie ekspedycyjne doświadczenie. Co sprawia, że to miejsce jest tak wyjątkowe? Co odróżnia je od innych afrykańskich safari - np. w Kenii czy Tanzanii? Tym, co naprawdę wyróżnia Luengue-Luiana, jest całkowity brak śladów masowej obecności człowieka i nadmiernego ruchu turystycznego. Odwiedza się tu naturalne środowisko, które pozostaje całkowicie dzikie i funkcjonuje dokładnie tak, jak przez tysiące lat. Nie ma tutaj tłumów gromadzących się wokół obserwowanych zwierząt ani kolejek samochodów. Odkrywanie jest ważniejsze niż przewidywalność. W dzisiejszym zatłoczonym świecie możliwość niemal wyłącznego dostępu do ogromnego transgranicznego obszaru przemieszczania się dzikich zwierząt jest najwyższą formą luksusu. Dlaczego wcześniej ta część Angoli pozostawała zamknięta dla turystyki? Długotrwała wojna domowa w Angoli miała ogromny wpływ na tę część kraju, znaną jako "Ziemie na końcu świata". Później niemal całkowity brak dróg i infrastruktury sprawił, że region pozostawał zupełnie odizolowany. Ta izolacja zadziałała jednak jak tarcza, dzięki której rozległe ekosystemy pozostały w dużej mierze nienaruszone. Atrakcja wydaje się imponująca, ale też zapewne droga i trudno dostępna. Idealnym i najbardziej opłacalnym sposobem dotarcia do Luiana Plains Expedition Camp jest skorzystanie z dobrze rozwiniętych centrów turystycznych regionu KAZA. Należy wybierać Wodospady Wiktorii w Zimbabwe lub Kasane w Botswanie jako punkty wjazdowe. Transgraniczne transfery z tych miejsc są często szybsze i sprawniejsze niż podróż od strony Luandy. Ceny będą różnić się w zależności od sezonu: najwyższe stawki obowiązują w szczytowych miesiącach obserwacji dzikiej przyrody, kiedy charakterystyczne dla regionu gatunki gromadzą się w okolicach obozu, natomiast w bujnym, "zielonym" sezonie od stycznia do kwietnia oferujemy bardziej przystępne ceny. Oferta za dobę dla jednej osoby, która obejmuje transfer z przejścia granicznego Bico/Suswe, aktywności na miejscu i pełne wyżywienie wynosi w najniższym sezonie 484 dolary (ok. 1,8 tys. zł), zaś w najwyższym 700 dolarów (ok. 2,6 tys. zł). Angola zaczyna się coraz mocniej otwierać na gości. Czy kraj ma szansę zawładnąć rynkiem i stać się turystycznym hitem? Zdecydowanie tak! Trzeba jednak zawsze pamiętać, że popularne, dobrze rozwinięte kierunki przez dziesięciolecia doskonaliły swoją logistykę. Angola podejmuje ogromne wysiłki, aby zapewnić wszystko, co niezbędne do przyjmowania zagranicznych turystów, jednak budowanie destynacji od podstaw wymaga czasu. Potrzebna jest cierpliwość, aby stworzyć odpowiednią sieć dróg, zapewnić sprawny dostęp do internetu oraz wyszkolić zespoły pracujące w sektorze hotelarskim i turystycznym. Budujemy te fundamenty poprzez model zarządzania zasobami naturalnymi oparty na zaangażowaniu lokalnych społeczności, dzięki czemu stają się one bezpośrednimi partnerami tego rozwoju. Dla podróżnika poszukującego przygód niezrównane korzyści płynące z odwiedzenia destynacji na najwcześniejszym i najbardziej autentycznym etapie jej rozwoju zdecydowanie przewyższają tymczasowe niedogodności logistyczne, które z czasem zostaną rozwiązane.