Бывший журналист из Ассена вспоминает о жестоких столкновениях с полицией во время ночных гонок 1960-х

Oud-journalist Sjoerd Punter: 'Wat er in Assen gebeurde vond ik heel heavy' Je bent een jonge journalist in Assen aan het eind van de jaren zestig. Dat betekent: zes dagen per week werken, nieuws ophalen bij het politiebureau, verslag doen van de Drentse Rijwielvierdaagse ("dan peddelden we enthousiast mee met de oudjes") en verslag doen van TT-nachten die steeds verder uit de hand lopen. Sjoerd Punter rolde als leerling de journalistiek in. Wat hij aantrof op de redactie van de Asser Courant, was een wereld die eigenlijk niet meer bestaat. Hij wist als peuter al dat hij journalist wilde worden, en toch ging Sjoerd Punter eerst sociologie studeren. Eind jaren zestig, in de tijd van Provo, begon hij zich steeds meer af te vragen wat hij eigenlijk met die studie moest: "Ik dacht: ik ga gewoon de sociologie van de straat beoefenen. Dat is de journalistiek. En toen heb ik me aangemeld bij de Drentse en Asser Courant." Zo kwam Punter terecht op de redactie aan de Torenlaan in Assen. Een journalistieke opleiding hoefde hij daarvoor niet te hebben; die bestonden nauwelijks. De bestaande academische opleiding was volgens Punter vooral gericht op toekomstige hoofdredacteuren, en dat zag hij zichzelf toch niet worden. Het sollicitatiegesprek duurde hooguit vijf minuten en Punter was aangenomen als leerling-verslaggever. Het begin staat hem nog helder voor ogen: "Toen ik op mijn eerste werkdag de redactie in Assen betrad, was het adembenemend stil. Vier mannen zaten monumentaal te zwijgen achter hun bureaus. Ze keken voor zich uit met de moedeloze blik van een sportvisser die al uren geen beet heeft gehad. Niemand zei er iets van dat ik bijna een uur te laat op de redactie arriveerde. Ik vond mijn nieuwe collega's er verontrustend ongezond uitzien. Blijkbaar was journalistiek in Assen een bijzonder intensieve bezigheid; het kon niet anders of deze mannen hadden al een lange werkdag achter de rug. Het was maar de vraag of ze de komende uren nog in actie zouden komen. Zo te zien stond ik er helemaal alleen voor." Zijn eerste opdracht is al snel duidelijk: naar het politiebureau. Daar worden journalisten iedere ochtend van nieuws voorzien. Wie eind jaren zestig in Assen als journalist werkt, heeft volgens Punter aanvankelijk niet het idee dat hij midden in de maatschappelijke onrust zit. Het jaarlijkse hoogtepunt is de Drentse Rijwielvierdaagse. En natuurlijk de TT. Maar de TT van die jaren verandert, en dan vooral de TT-nacht. Punter: "Wat ooit vooral een gezellig volksfeest is, groeit uit tot een evenement waarbij tienduizenden bezoekers de stad binnenstromen. De rondweg is er nog niet. Al het verkeer trekt dwars door het centrum, via de Gedempte Singel richting de Drentse Hoofdvaart. 's Avonds zitten gezinnen op de stoep om de motoren te bekijken. Maar vanaf ongeveer 1967 wordt het ieder jaar onrustiger." Mijn vader was ook politieman, dus ik zag ze als normale mensen die hun werk deden. Maar dit kenden we in Assen helemaal niet. Het was bizar. Sjoerd Punter De TT-nachten zijn voor de jonge journalist een hele ervaring. Er is nog geen ME. De politie is niet voorbereid op zulke grote mensenmassa's en treedt hard op. Punter staat er middenin. Hij heeft eerder rellen meegemaakt in Amsterdam, maar wat er in Assen gebeurt, noemt hij "heel heavy". Op een bepaald moment wordt hij door een politiepeloton in een hoek gedreven. Hij roept dat hij van de pers is. "Niks mee te maken." Hij krijgt een klap in zijn rug. Een politieperskaart, waarmee journalisten zich later beter kunnen bewegen, komt pas later. In de beginjaren is verslag doen van de rellen letterlijk werken tussen de klappen door. Punter ziet ook geweld tegen demonstranten en herinnert zich een incident waarbij een agent minutenlang wordt mishandeld. "Mijn vader was ook politieman, dus ik zag ze als normale mensen die hun werk deden, met goede bedoelingen meestal. Maar dit kenden we in Assen natuurlijk helemaal niet. Het was bizar. 's Avonds om een uur of elf kwamen de treinen met de relschoppers binnen. Ik heb ook die rechtszettingen gedaan van de politierechter, waar mensen die opgepakt waren terecht moesten staan. Dat waren allemaal mensen van buiten Assen die uit de rest van het land kwamen om eens even lekker rel te schoppen." 'Hele pagina' Na de rellen keert Punter terug naar de redactie aan de Torenlaan. "De rest van de redactie liet via de cafetaria allerlei lekkere dingetjes aanrukken en zat naar de politieradio te luisteren; die zag je nergens. Maar wel op straat was Bert Jippes, de beste fotograaf die ik in mijn leven heb meegemaakt." Punter krijgt een hele pagina tot zijn beschikking. Die eerste keer bevalt dat kennelijk zo goed dat hij de TT-nacht vervolgens ieder jaar mag verslaan. Toch is de journalistiek van Punter niet alleen politie, rellen en nachtwerk. Er is ook muziek. In 1964 maakt hij kennis met een groep waarvan hij nog nooit heeft gehoord: Cuby + Blizzards, in een klein Gronings zaaltje. Die kennismaking maakt diepe indruk. Over zijn ervaringen met Muskee, Eelco Gelling, Herman Brood en de Drentse muziekscene, maar ook over de Molukse acties, hoor je in een volgend interview meer. Sjoerd Punter is op zondag 6 september en de komende weken te gast in het Radio Drenthe-programma Drenthe Toen , dat vanaf 6 september iedere zondagmiddag tussen 12:00 en 14:00 uur te beluisteren is op de radio en online via onze website.