Брюссельские ученые доказали, что американские тараканы всегда приходят к единому мнению при выборе укрытия

Badacze w Brukseli w Belgii obserwowali amerykańskie karaluchy Periplaneta americana podczas serii testów z jasnym światłem i dwoma zacienionymi schronieniami. W każdej próbie wypuszczali 16 owadów na okrągłą arenę, a ich położenie przez trzy godziny śledziła kamera oraz niewielki chip umieszczony na grzbiecie każdego osobnika. Eksperyment powtórzono jeszcze dwa razy w późniejszych terminach. Jak podaje Reuters, celem było sprawdzenie, jak grupa dochodzi do decyzji i skąd biorą się różnice w tempie wyboru schronienia. WIDEORobot "Superman"? Startup prezentuje nowego robota - Karaluchy to proste zwierzęta, ale potrafią podjąć złożoną decyzję. Przy niewielkiej ilości informacji, przy niewielu interakcjach, wiedząc tylko, czy mam tu partnera czy nie, tylko z tą informacją, potrafią podejmować złożone decyzje - powiedział Isaac Planas, doktorant ULB i główny badacz projektu. Co pokazał eksperyment z karaluchami Naukowcy wiedzieli wcześniej, że karaluchy unikają światła i lubią ochronę oraz przebywanie w grupie. Mimo to czas potrzebny całej grupie na ukrycie się pod osłoną nie zawsze był taki sam. Badacze powiązali te różnice z indywidualnymi cechami zachowania poszczególnych owadów. Jeśli jeden z nich szybko wybierał schronienie, mógł skłaniać do tego kolejne osobniki i przyspieszać decyzję całej grupy. Planas podkreślał, że każdy karaluch ostatecznie sam wybierał, czy pozostanie w świetle, czy schowa się pod osłoną. To odróżnia je od niektórych innych owadów, takich jak mrówki czy termity, które działają według społecznej hierarchii. Badacza najbardziej zaskoczyło jednak, że niezależnie od tego, jaka mieszanka osobowości znalazła się w grupie, pod koniec eksperymentu wszystkie karaluchy i tak trafiły pod schronienia. - Nie spodziewaliśmy się tego, że one zawsze osiągają konsensus - wyjaśniał Planas. - Spodziewaliśmy się, że niektóre grupy będą miały większy problem niż inne, by oprzeć się konsensusowi albo wybrać schronienie, ale na końcu one zawsze kończyły razem. To jest coś naprawdę tkwiącego w osobnikach. Takie zróżnicowanie osobowości może pomagać karaluchom w przystosowaniu się do nowego otoczenia. Odważniejsze osobniki mogą wcześniej sprawdzać nowe miejsce, a ostrożniejsze czekać, aż warunki okażą się bezpieczne.