Бывший преступник из Нидерландов нашел искупление в вере после жизни в насилии и тюрьме

Leestijd: 6 min Robert Guillaume Bantes groeit op in een onveilig gezin. Zijn moeder verdwijnt uit beeld als hij drie jaar oud is. Daarna is hij overgeleverd aan zijn gewelddadige vader, die hem opsluit in een hondenhok, slaat en zelfs door een raam gooit. Later zoekt Robert verdoving in drugs en criminaliteit. Als hij ontdekt dat hij door het geloof een nieuw mens mag worden, gloort er hoop. Toch blijkt de weg naar echte verandering lang. Let op: dit artikel bevat beschrijvingen van huiselijk en seksueel geweld. Het levensverhaal van Robert begint op een opmerkelijke plek: in een gevangenis in Almere. Zijn vader zit daar vast vanwege ernstige misdrijven. Tijdens een bezoek van zijn moeder wordt Robert, samen met zijn tweelingbroer, naar eigen zeggen verwekt. “Mijn begin was in gevangenschap”, vertelt hij. Het blijkt een voorbode van de jeugd die volgt. Roberts vader is een getraumatiseerde en gewelddadige man. Zijn ervaringen als krijgsgevangene in Nederlands-Indië hebben diepe sporen achtergelaten. Thuis gedraagt hij zich als een tiran. Robert: “Je leeft met een vader die je slaat en je bang maakt.” Als Robert drie jaar oud is, vertrekt zijn moeder. Hij zal haar daarna niet meer zien. Zijn vader vertelt de kinderen dat ze is overleden. “Hij zei: ‘Jullie moeder is dood. Jullie moeder is er niet meer.’ En wij dachten dat het waar was.” Robert groeit op in een huis waarin angst en dreiging voortdurend aanwezig zijn. Zijn vader slaat hem met een riem, sluit hem dagenlang op in een hondenhok en gooit hem door een raam. Ook is er sprake van seksueel misbruik binnen het gezin. Soms wordt Robert midden in de winter zonder onderdak achtergelaten. Bij temperaturen van vijf graden onder nul rolt hij zich in een matras om warm te blijven. De gebeurtenissen breken hem vanbinnen. “Ik was een heel lieve jongen, maar ik was helemaal gebroken. Helemaal gesloopt. Er was niets meer van mij over.” Midden in de onveiligheid is er één persoon bij wie Robert liefde ervaart: zijn kleuterjuf Hansje van basisschool De Bijenkorf in Almere. Zij ziet wat er met hem gebeurt en ontfermt zich over hem. “Bij haar kreeg ik een beetje liefde, iets wat ik nooit had gekend. Ze knuffelde me en hield in de gaten wat er thuis gebeurde. Als er spanning was, rende ik naar Hansje toe om uit te huilen. Zij was echt mijn moedertje.” Een tijdlang mag Robert bij haar wonen. Voor het eerst voelt hij zich veilig en geliefd. Hansje probeert zelfs de voogdij over hem te krijgen, maar zijn vader verzet zich daartegen. Op een avond belt hij haar op. Hij dreigt haar huis in brand te steken als ze Robert niet onmiddellijk terugbrengt. Robert: “Ik schreeuwde, huilde en stampte: ‘Ik wil niet terug! Ik wil niet terug!’” Toch moet hij terug naar zijn vader. Robert is ervan overtuigd dat zijn leven anders had kunnen lopen als hij bij Hansje had mogen blijven. Op school gaat het steeds slechter. Robert pest andere kinderen, gooit met stoelen en zit vaak bij de directeur. Door wat hij thuis ziet en meemaakt, raakt ook zijn beeld van liefde en seksualiteit beschadigd. Robert: “Ik was eigenlijk helemaal verknipt. Ik was niet echt kind meer. Dat deel van mij was kapotgemaakt.” Zijn vader heeft ondertussen een autosloperij in Almere en houdt zich volgens Robert bezig met uiteenlopende criminele activiteiten. Toch zijn Roberts gevoelens voor hem niet alleen negatief. Tussen alle angst en het geweld bevinden zich ook enkele goede herinneringen, zoals de momenten waarop hij als kind auto’s mocht slopen. Wanneer zijn vader onverwacht overlijdt, is Robert vijftien jaar. Hij blijft achter met tegenstrijdige gevoelens. “Je haat hem, maar je houdt ook van hem. Het is toch je vader.” Zijn boosheid uit hij bij het graf: “Ik heb tegen de grafsteen geschopt. Ik vroeg: waarom heb je dit allemaal gedaan? Waarom al dat slaan?” Na de dood van zijn vader verhuist Robert van kindertehuis naar kindertehuis en verblijft hij bij verschillende mensen. Uiteindelijk belandt hij op straat. Hij woont in kraakpanden in Amsterdam en probeert zijn herinneringen te verdringen met drugs en feesten. “Pillen slikken, cocaïne en speed gebruiken: gewoon alles vergeten.” Wanneer de drugs op zijn, pleegt hij strafbare feiten om aan geld te komen. Hij berooft toeristen, breekt in en steelt auto’s. Het leven dat hem als kind beschadigde, lijkt hem steeds verder mee te trekken in geweld, verslaving en criminaliteit. Dan nodigt iemand hem op straat uit voor een filmavond in een kerk. Daar ziet hij ‘Het kruis in de asfaltjungle’, een film over een bendeleider in New York wiens leven ingrijpend verandert wanneer hij tot geloof komt. Het verhaal raakt Robert. “Ik zag iemand die helemaal losgeslagen was in de drugs en daarna zijn leven aan Jezus gaf. Hij werd compleet veranderd. Daar herkende ik mezelf wel een beetje in.” Vooral de belofte van een nieuwe start komt bij Robert binnen. “Dat je een nieuw mens kunt worden, een nieuw begin mag maken en een nieuw hart kunt krijgen: dat vond ik prachtig. Ik wilde een nieuw hart, want mijn hart was stuk. Het lag in duizend stukken.” Wanneer tijdens de bijeenkomst wordt gevraagd wie voor Jezus wil kiezen, steekt Robert zijn hand op en bidt hij mee. Hij verlangt ernaar zijn oude leven achter zich te laten. Maar verandering blijkt geen rechte weg. Hoewel hij goede voornemens heeft, valt hij terug in drugs en criminaliteit. Pas in 2015 maakt hij naar eigen zeggen definitief de keuze om met drank en drugs te breken. Zijn geloof wordt een bron van houvast tijdens het lange proces van vallen en weer opstaan. De liefde die Robert bij God ervaart, doet hem denken aan de veiligheid die juf Hansje hem ooit gaf. “Ik ben een geliefd kind. Ik ben een kind van de Allerhoogste. Ik weet dat God mij draagt en ik ben niet meer bang.” Zijn verleden kan hij niet uitwissen. De littekens van zijn jeugd en de gevolgen van zijn eigen keuzes blijven onderdeel van zijn verhaal. Maar ze hebben volgens Robert niet langer het laatste woord. Gesteund door zijn geloof en door mensen die van hem houden, probeert hij iedere dag opnieuw voor een ander leven te kiezen. Dit artikel hoort bij het programma De Verandering