Физический контакт с партнером снижает интенсивность болезненных воспоминаний через неделю

In het kort Hand in hand lopen met je partner vermindert de intensiteit van pijnlijke herinneringen op de lange termijn. Lichamelijk contact verandert de manier waarop de hersenen sociale pijn opslaan door middel van geheugenherconsolidatie. Blijvende emotionele verlichting treedt dagen na het eerste ondersteunende gebaar op. Recente wetenschappelijke bevindingen wijzen erop dat het vasthouden van de hand van je partner de emotionele intensiteit van pijnlijke herinneringen na verloop van tijd kan verminderen. Hoewel het algemeen bekend is dat lichamelijk contact lichamelijke pijn verlicht, wilden onderzoekers nagaan of er een soortgelijk effect bestaat voor ‘sociale pijn’, zoals het verdriet dat gepaard gaat met verlating, afwijzing of verlies. Dat meldt Metro. Het experimentele proces Om dit te testen, werd deelnemers gevraagd om zeer emotionele gebeurtenissen op te halen waarbij woede of verdriet een rol speelden. In sommige gevallen hielden ze tijdens het ophalen van deze herinneringen de hand van hun partner vast; in andere gevallen hielden ze een stressbal vast. In het onderzoek werd de mate van emotionele stress direct tijdens het proces gemeten en nogmaals na zeven dagen. Uitgestelde emotionele verlichting Interessant genoeg zorgde het vasthouden van elkaars hand niet voor onmiddellijke verlichting van de emotionele pijn terwijl de deelnemers de gebeurtenissen zich herinnerden. Een week later kwam er echter een significant verschil naar voren: degenen die de hand van hun partner hadden vastgehouden, ervoeren minder stress bij het herinneren van die specifieke gebeurtenissen in vergelijking met degenen die een stressbal hadden gebruikt. Dit wijst erop dat, hoewel het fysieke gebaar de pijn niet direct wegneemt, het wel kan beïnvloeden hoe de herinnering wordt opgeslagen en later wordt ervaren. Rol van geheugenherconsolidatie Deskundigen denken dat dit fenomeen te maken heeft met herconsolidatie van herinneringen. Dit proces vindt plaats wanneer een sluimerende herinnering weer wordt geactiveerd, waardoor deze vatbaar wordt voor aanvulling met nieuwe informatie of emoties. Door tijdens het herinneren de troost en geborgenheid van de aanraking van een partner te introduceren, kunnen de hersenen die positieve sensatie koppelen aan de pijnlijke herinnering, waardoor de emotionele impact ervan wordt verzacht wanneer deze in de toekomst weer naar boven komt. Beperkingen en toekomstig onderzoek Ondanks deze veelbelovende resultaten waarschuwen onderzoekers dat dit geen wondermiddel is voor trauma’s of diep verdriet. Er is verder onderzoek nodig om de werkelijke omvang van het effect te meten en te kijken of het geldt voor alle soorten emotionele stress. Het blijft onduidelijk of dit simpele fysieke contact kan dienen als een volwaardige aanvulling op psychologische therapie, hoewel het onderzoek bevestigt dat de steun van een dierbare krachtiger kan zijn dan het op het eerste gezicht lijkt. Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief