Апофобия в Европе: дискриминация бедных мигрантов и контраст с отношением к богатым украинцам

Aporofobia dominante Como vostedes saben, o termo 'aporofobia' foi creado no ano 1995 pola filósofa Adela Cortina, xustamente para se referir ao rexeitamento, aversión, temor e desprezo cara ás persoas pobres e desamparadas que carecen en extremo de recursos económicos. A 'aporofobia' existe parella á historia da humanidade, mais a pensadora valenciá, catedrática de Ética e Filosofía Política, fíxoa visíbel, mesmo como concepto, para podermos reflexionar e pensar sobre ela. É a súa unha perspectiva de carácter ético e cívico, e chega a concentrarse nun pensamento que afecta a un conxunto moi numeroso de inmigrantes pobres e refuxiados políticos que chaman ás portas de Europa e non reciben ningún tipo de resposta. E fala a nosa filósofa da non existencia dunha 'hospitalidade cosmopolita' entendida como virtude moral e 'deber xurídico'. En definitiva, o discurso da aporofobia é deshumanizador, racista, clasista, cousificador e violento. Lembran vostedes cando tres mozos 'aporófobos' —en acto criminal de sadismo— queimaron en Barcelona a unha muller pobre que durmía nun caixeiro de Sant Gervasi? O Reino de España recibiu a milleiros de nenas e nenos ucraínos, brancos e moitos loiros e 'ricos', ofrecéndolles escolarización, atención sanitaria, manutención e integración social, con apoio das deputacións provinciais, concellos e administracións autonómicas. Está a facer o mesmo o Estado español, por vía urxente, coas nenas e nenos pobres marroquinos e subsaharianos, tamén milleiros, que chegaron, enganados ou non, a Ceuta? Que a aporofobia campante hoxe en día ten connotacións racistas, xenófobas, clasistas e islamófobas, entre outras, ninguén a estas alturas o pode negar. A propia Adela Cortina, no seu libro "Aporofobia, el rechazo al pobre", fala da existencia dunha notoria conxunción entra aporofobia e racismo puro e duro. As nenas e nenos ucraínos, ricos e branquiños como a neve, son moi ben recibidos e celebrados, mentres que os nenos e adolescentes de pel escura e pobres de pedir son discriminados e excluídos, considerados inferiores —e xa non digamos se son musulmáns— e abertamente desvalorizados e segregados. Onde é que están os Dereitos Humanos universais que, teoricamente, proclama e di defender a Unión Europea? Sempre actúa tarde e mal. Por iso medra tamén entre nós a 'xerontofobia' e o 'idadismo'. Xa o dicía Byron: o odio é a demencia do corazón.