Экс-диджей хардстайла Сefa Vlaarkamp организует массовое пение 7000 человек в Амстердаме

Sefa Vlaarkamp leidt samenzang in Utrechtse Jaarbeurs: „Bang dat ik emotioneel overweldigd raak van al die stemmen” Sefa Vlaarkamp (26) leidt vrijdagavond een samenzang in de Utrechtse Jaarbeurs. Uit zo’n 7000 monden zullen psalmen en klassieke gezangen klinken. „Ik zie het als een getuigenis voor Nederland.” In een koffietentje in zijn woonplaats Castricum is de musicus – die bekend werd als hardstyle-dj – bezig met het arrangeren van de strijkerspartij van Psalm 108. De psalm begint zacht, dan zwelt het geluid aan: „Uw waarheid heeft noch paal noch perk / Maar streeft tot aan het hoogste zwerk.” De afgelopen maanden is er veel gebeurd. Vlaarkamp hield kerkconcerten, werd gedoopt en besloot op te treden op hardstylefestival Defqon.1, dat vervolgens vanwege de hitte werd gecanceld. Nu staat iets nieuws op het programma: een massale samenzang in de Jaarbeurs. Een voorproefje is te zien op het Youtubekanaal ”Als alles duister is”. De video’s laten drukbezochte kerkconcerten zien. In een verduisterde kerkzaal staat een uitgelicht podium. Vlaarkamp bespeelt de vleugel. Er zijn violisten, een cellist, een gitarist, een slagwerker, een solist – die zingt in lichte muziekstijl – en een achtergrondkoor. Hoe kwam u tot het organiseren van een samenzang in de Jaarbeurs? „We begonnen met drie reeksen kerkconcerten: in het voorjaar en najaar van 2025 en afgelopen voorjaar. Over de laatste reeks was ik inhoudelijk helemaal tevreden. In Dordrecht, tijdens de tweede reeks, zag ik veel christenen. Spontaan besloot ik samen te zingen. Ik vroeg organist Rien Donkersloot: „Kun je Psalm 68 vers 10 spelen?” Het was machtig mooi. Bij de laatste kerkconcertenreeks waren de kaarten snel weg. Ik wilde niet naar vijftien kerken gaan, maar ook niet – net als bij de Katwijkse mannenzang – dat er na een dag geen kaarten meer zijn. Er zijn weinig kerken waar je zoveel mensen kwijt kunt. De Jaarbeurs leek me een mooie kans. Ik ben benieuwd hoe het is als 7000 mensen samen een psalm aanheffen. Ik zie het als een getuigenis voor Nederland.” Naar welke psalm kijkt u het meest uit? „Ik heb veel zin in Psalm 40 van Datheen. Met die psalmversjes zijn mensen de brandstapel opgegaan. Daarnaast is zijn taalgebruik krachtiger en minder afstandelijk dan de psalmberijming van 1773. Datheen gebruikt eenvoudige woorden, die makkelijk tot de ziel spreken. Psalm 40 van Datheen: „Uit den slijk zeer onreine / En een afgrond niet kleine / Met kracht Hij mij uittoog”. Bij ”kracht” zie ik een arm voor me die je optrekt.” U koos de Dordtse leerregels als kapstok voor het samenzangprogramma. Waarom? „Dordt heeft zo'n mooie opbouw: van de totale verdorvenheid naar de volharding der heiligen. Het is een lofzang op God, Die de kracht geeft om te geloven. Toen ik voor het eerst de verwerpingen der dwalingen las, dacht ik: inderdaad, als God het doet, word je toch lui? Maar ik leerde steeds meer zien dat het dan hélemaal niets geworden was. Zou ík, uit Castricum, seculier … Ik vind Dordt een ondergewaardeerd belijdenisgeschrift. Het wordt vaak als droog ervaren, maar is zo pastoraal. Ik hoop er met muziek een nieuw licht op te werpen.” Welk publiek verwacht u? „Ik verwacht mensen uit de gereformeerde gezindte, maar ook geïnteresseerden uit de hardstylewereld. Ik krijg berichtjes met de vraag: „Wanneer krijgen we de psalmen, zodat we die vooraf kunnen oefenen?”” Aan de samenzang werken ook niet-gelovige musici mee. Wringt dat soms niet? „Ik noem dat het Mattheüs Passion-argument: je kunt niet over dingen zingen die je niet beleefd hebt. In zekere mate kan ik me daarin vinden. Echter, praktisch gezien zou dat het aantal Mattheüs Passions drastisch verminderen. Met sommige muzikanten werk ik al zeven jaar samen. Ik denk dat loyaliteit iets is wat de Heere van ons vraagt. Daarom wil ik mensen meenemen in mijn weg. Ik moet best wat uitleggen, maar dat is dankbaar werk. Ze staan er open tegenover. Voor de concerten gaan we met een handjevol muzikanten naar buiten om te bidden. Dat is een bijzonder moment.” Is een samenzang leiden muzikaal uitdagend? „Het is een enorme uitdaging. De psalmmelodieën in de kerktoonsoorten vereisen een andere benadering. Daarnaast hebben mensen veel positieve bagage bij zich. Met een geliefde psalm kan ik hen raken, maar ze kunnen ook denken: wat heb je nu weer gedaan? En de psalmdichters waren door de Heilige Geest verlichte mensen. Ik wil met zo’n tekst niet lichtzinnig omgaan.” Welke rol heeft massaliteit in de ervaring van muziek? „Prachtig vond ik het, toen ik de eerste keer massale psalmzang hoorde. Ik weet niet hoe het met 7000 mensen gaat klinken. Ik ben bang dat ik emotioneel overweldigd raak als ik al die stemmen hoor. Dat is niet alleen gevoel. Ik hoop dat alle 7000 mensen de tekst van harte meezingen. In de Bijbel lees ik wel over een minimum: „Waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in het midden”, niet over een maximum.” Afgelopen Pasen werd u gedoopt in de Nieuwe Kerk in Katwijk. Helpt dat bij het maken van keuzes in het dagelijks leven? „In de doop sluit de Heere een verbond met je. Je erkent dat Hij daarin de eerste is. Het is voor mij geloofsgehoorzaamheid om dat te doen. Ik vind er houvast in. Niet: ik ben gedoopt, dus het zal allemaal wel, maar: „Ik ben toch gedoopt? U wilt toch mijn Vader zijn?” Dat miste ik daarvoor echt in mijn gebedsleven. Hoe ik mijn dagelijkse leven inricht, is nog elke dag een worsteling. De zonde laat een verminking in je leven achter. Maar ik geloof dat de Heilige Geest daarvan wil bevrijden. Ik merk dat ik daarin gesterkt word. Voor God heb je wel alles, in de rechtvaardiging, maar dat proces daarna … Oh, dat is heel moeilijk.” In juni zou u op het hardstylefestival Defqon.1 staan. Wat waren uw overwegingen om daar als christen toch weer op te treden? „Dat heeft te maken met mijn positie in die wereld. Het is de vraag wat je met die bagage aanmoet. Ik heb het biddend voor de Heere neergelegd, tot op de laatste dag. Ik voelde niet de vrijmoedigheid het wel te doen, maar ook niet de vrijmoedigheid om het niet te doen. Op een plek waar christenen niet snel komen, wilde ik muzikaal uiten hoe ik nu in het leven sta. Daarin speelden zoveel overwegingen. De scheidslijn tussen goed en kwaad loopt niet tussen muziekstijlen, maar er dwars doorheen. Het is als christen je taak tegen de zonde te strijden.” Het optreden werd onverwacht gecanceld. Zag u daarin Gods hand? „Twee jaar geleden had ik in een hoekje liggen huilen. Nu dacht ik: als de Heere deze deur sluit, dan is het zo. Alles wordt geleid, ook het weer. Ik voelde me zo bevrijd van de verlangens die ik voorheen had. Het voorbereidende werk was gedaan. Het enige wat restte, was de uitvoering en de erkenning. Ik zag op tegen de nasleep. Ik weet niet wat de exacte bedoeling van de Heere was om het niet door te laten gaan. Hoe onnaspeurlijk zijn Zijn wegen. Ik wil daar niet te diep in graven. Wat het mij op dat moment duidelijk maakte: God leeft en werkt in harten van mensen. Hij kan je bevrijden van bepaalde verlangens. Dat helpt me ook om niet te veel op te gaan in de kerkelijke wereld. Dat is eveneens een gevaar.” U werd aangeduid als „hardstyle-dj”. Hoe noemt u uzelf nu? „Het afgelopen jaar heb ik 10 procent hardstyle gemaakt, voor Defqon.1, en 90 procent andere muziek: arrangementen van kerkmuziek en klassieke muziek. Sinds september vorig jaar heb ik geen draaitafel meer aangeraakt. Muzikant of artiest vind ik wat onhandige woorden, maar ik wil ook geen ex-hardstyle-dj genoemd worden. Dat impliceert dat ik er voorgoed mee gebroken heb en dat ligt genuanceerder.” Hoe ziet u uw muzikale toekomst voor zich? „Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet gepland heb. Dat zou voelen alsof ik op de zaken vooruitloop. Als ik kijk wat er de afgelopen maanden gebeurd is … Muziek maken zie ik als iets wat ik gekregen heb. Het is prachtig dat ik dat kan combineren met hoe ik nu in het leven sta. De afgelopen periode heb ik daar enorme muzikale en geestelijke voldoening uit gehaald. Ik hoop dat het concert tot Gods eer mag zijn.”