Пастор Дидерик ван Дijk заявил, что главную угрозу реформированному движению представляет не радикализм, а духовная апатия

Diederik van Dijk: Niet leeuwenkuil, maar bubbelbad bedreigt gereformeerde gezindte „Het grootste gevaar dat onze gereformeerde gezindte bedreigt, is niet de leeuwenkuil, maar het bubbelbad”, zei Diederik van Dijk dinsdag op de Haamstedeconferentie. Mr. D.J.H. van Dijk, Tweede Kamerlid voor de SGP, hield voor het publiek van predikanten en andere ambtsdragers een lezing over Groen van Prinsterer. Hij karakteriseerde de negentiende-eeuwse antirevolutionaire staatsman als „zelfstandige denker die actuele ontwikkelingen vanuit het Woord doorlichtte”. Wat hij in Groen waardeert? „Groen was een man uit één stuk. Door genade een gaaf mens. Hij combineerde een kinderlijk geloof met grote geleerdheid. Zijn enorme kennis stond in wisselwerking met een diepe evangelische vroomheid en grote sociale bewogenheid.” Cultuurchristenen Mede dankzij zijn vrouw, „die hem geestelijk ver vooruit was”, veranderde Groen. Voor zijn bekering was hij een „gematigd man”, schetste Van Dijk. „Hij bepleitte – zoals zovelen in zijn dagen – een gematigde toepassing van de ideeën van de Franse Revolutie.” „Groen leerde echter dat de revolutie zijn oorsprong vindt in een antichristelijke geest”, aldus de lector. „Gematigd liberalisme kon aan de revolutionaire denkbeelden geen tegenwicht bieden. Het Woord van God wél. Daar werd Groen meer en meer toe gedreven. Groens program werd: tegen de revolutie het Evangelie!” De politicus maakte „een klein uitstapje” en wees op „het gebrek van de zogenaamde cultuurchristenen”. „Cultuurchristenen willen het afglijden van de samenleving niet tegengaan met het Evangelie. Daarmee verwerpen ze de enige echte remedie.” Dat sluit samenwerking met cultuurchristenen niet uit, volgens het Tweede Kamerlid. „Het is nogal dubieus dat verlichte theologen overal sporen van geloof bespeuren, maar ten aanzien van cultuurchristenen de rechtlijnigheid van farizeeërs betrachten.” Comfort Wat hem het meest aanspreekt in Groen? Van Dijk: „Hij bedreef politiek vanuit het kruis van Christus. Vandaaruit stelde hij iedere niet-christelijke ideologie onder fundamentele kritiek. Dergelijke ideologieën zijn immers niet wáár, maar moeten waar gemáákt worden.” De lector ziet Groen als voorbeeld voor alle christenpolitici en christenen. „Het is in deze tijd niet eenvoudig om als christen een zichtbaar getuige te zijn van de Heere Jezus. Maar we moeten – heel nuchter – beseffen dat het nooit gemakkelijk is geweest. Het belijden van de naam van de Heere Jezus zal altijd vergezeld gaan van lijden.” Het is belangrijk dat de gereformeerde gezindte zich kritisch blijft bevragen, aldus de lector. „We zijn sterk geworden in de dialoog met andersdenkenden. En kunnen goed vertellen hoe belangrijk het geloof voor óns is. Maar wat blijft er over van de claim die de Bijbel legt op ieder mens en op elke overheid om Gods wet te gehoorzamen?” Van Dijk wees op het gevaar van comfort. „Het grootste gevaar dat onze gereformeerde gezindte bedreigt, is niet de leeuwenkuil, maar het bubbelbad. Moeten we er dankbaar voor zijn of is het een oordeel?” De ochtend werd geopend met een lezing over ”Hizkia als gelovige”, van ds. D. Breure, predikant van de hervormde gemeente te Kockengen. ’s Middags sprak dr. ir. S.M. (Steef) de Bruijn, hoofdredacteur van het Reformatorisch Dagblad, over kunstmatige intelligentie (AI), met als ondertitel: ”Krijgen machines meer menselijke trekjes of degradeert AI de mens tot machine?” Na afloop was er gelegenheid tot het stellen van vragen. Eenzaam ’s Avonds hield ds. L. de Wit, predikant van de hervormde gemeente in Veenendaal, een lezing over de geestelijke hoop en het functioneren daarvan in het leven van de gelovige. De christelijke hoop is geen „vlucht in een vage, verre toekomst”, benadrukte de predikant. „Het is een levende en actieve, strijdende werkelijkheid voor het heden. Natuurlijk heeft de hoop te maken met de toekomst, maar het is de gelovige die zich in het heden daarop richt.” Ds. De Wit kenmerkte de hoop als „metgezellin van het geloof”. „Er is een onderscheid tussen wat beloofd is voor dit leven en wat beloofd is voor de eeuwigheid.” De predikant noemde voorbeelden van beloften waarvan de vervulling in dit leven plaatsvindt: de doopbelofte, de belofte van het natuurverbond met Noach en de beloften van Israël. „Broeders die zich in hun ambt eenzaam kunnen voelen”, wees hij in het bijzonder op een belofte uit het Nieuwe Testament. „En zie, Ik ben met ulieden, al de dagen, tot de voleinding van de wereld” (Mattheüs 28:20). Ds. De Wit: „Deze tekst wordt vaak in zijn algemeenheid gebruikt, maar is gegeven na de opdracht om het Evangelie te verkondigen.” Jozef De predikant raadde zijn ambtsbroeders aan eens over Jozef te preken. „Boven Genesis 40 zou ik willen schrijven: uitzichtloos!? Je kunt bij het vraagteken beginnen, maar daarmee doe je jongeren die met depressiviteit worstelen geen recht. Jozefs leven is getekend door een spiraal naar beneden. Durf tijdens de preek even stil te zijn.” In het pastoraat probeert ds. De Wit „mee te gaan in de geestelijke diepte”. „Daar moet je jezelf voor overhebben. Er kan ook een moment komen dat je de hoop mag activeren.” De geestelijke hoop is daarnaast een „aanzet tot heiliging voor ons dagelijks leven”, aldus ds. De Wit. „Broeders, als het goed is hebben we een ander leven. Is er vooruitgang in het geestelijk leven? Tijdens onze bezoeken moeten we niet alleen vragen of er hoop is op een eeuwig leven. We mogen ook vragen hoe dit vorm krijgt in het dagelijks leven. Die twee horen bij elkaar.” Woensdag is de laatste dag van de conferentie. Dr. P.C. Hoek, universitair docent aan het Hersteld Hervormd Seminarium in Amsterdam, houdt dan een lezing met als titel ”Het Woord der verzoening. Rechtvaardiging en heiliging in de prediking van ds. G. Boer”. De sluiting wordt verzorgd door Johan Krijgsman, oud-evangelist van de Gereformeerde Gemeenten. Vond u dit artikel nuttig? Gerelateerd nieuws - Meer over - Haamstedeconferentie - Groen van Prinsterer