Автобиография пастора Дэнни Грутфельда обличает сектантские черты движения Давида Массбаха

Autobiografie Danny Grootveld over Maasbachbeweging is spiegel voor gereformeerde gezindte Wie begint te lezen in ”Tunnelvisie”, debuut en autobiografie van Danny Grootveld, legt het niet snel naast zich neer. Grootveld neemt je mee in de wereld van de bekende televisiedominee en zijn eigen oom, David Maasbach. Grootveld beschrijft zijn opgroeien in de beweging. Om zo kwetsbaar te schrijven over je zoektocht, je verlangens, maar ook je schaamte, daar is moed voor nodig. Al vrij snel wordt duidelijk voor de lezer dat het systeem van zijn jeugd alle trekken vertoont van sektarisme. Het Maasbachimperium blijkt een keiharde wereld te zijn waar angst, manipulatie, geld en macht de contouren bepalen. Grootveld is daarmee niet de eerste journalist die de misstanden in de Maasbachbediening aan de kaak stelt. Wel is zijn inkijk een bijzonder unieke als familielid en vertrouweling. Enkele uitspraken van Maasbach zouden alle alarmbellen moeten doen afgaan. Over invloed, geld en macht: „Waarom zou ik mensen van buiten groot maken?” of: „De mensen in de zaal zijn als melkkoeien.” En als reactie op kritiek: „Er zit een verkeerde geest in jou”, of: „Nee tegen mij is nee tegen God.” Bizar, maar Grootveld weet wel geloofwaardig uit te leggen hoe het werkt in je brein als je lange tijd geconditioneerd wordt en in zijn geval van jongs af aan meegenomen wordt in deze denkwereld. De auteur heeft veel kennis opgedaan van psychologische en sociologische processen en verwerkt dat in zijn verhaal. Grenzen Hoe beklemmend de Maasbachbeweging, waarin Grootveld opgroeide, ook is, lang niet alles wat hij beschrijft is uniek aan die wereld. Veel dingen die hij ervoer in de Maasbachbeweging waren voor mij zeer herkenbaar aanwezig binnen de bredere pinkster- en Volle Evangeliebeweging in Nederland. Bijvoorbeeld het sterke charismatische leiderschap dat geen tegenspraak duldt, „want dan ga je tegen God in”. Of de neiging om alles te vergeestelijken of te demoniseren, ook al is het een glutenallergie. Desalniettemin wordt duidelijk dat in de Maasbachbeweging grenzen over worden gegaan die ook in de mainstream pinkster- en Volle Evangeliebeweging absurd zijn. Kan een kerk die belijdt onderdeel te zijn van een algemene christelijke kerk ook tekenen van sektarisme vertonen? Hoe geestelijk de Volle Evangeliewereld van Maasbach ook lijkt, voor veel reformatorische lezers zullen de kerstverlichting in de kerk, podiums en televisieoptredens, en musicals over de Bijbel wat vreemd aandoen. De lezer moet dat niet meteen afschrijven, maar goed proberen te begrijpen dat de charismatische beweging weliswaar diep godsdienstig is, maar dat de accenten en invullingen anders liggen dan in de reformatorische context. Refo’s zouden er goed aan doen om dit boek te lezen, en wel om twee redenen. Als eerste is er tegenwoordig een sterke opkomst van jonge charismatisch-evangelische bewegingen die met genezingsdiensten en wonderclaims aantrekkingskracht uitoefenen op de gevestigde kerken. Reformatorische en orthodox-evangelische christenen die geïnteresseerd zijn in een dergelijke geloofsbeleving en de overstap overwegen, zouden dit boek van Grootveld erbij moeten pakken om hun zoektocht kritisch te belichten. Sektarisme Daarnaast is er ook voor de reformatorische zittenblijver veel te halen. Grootvelds constatering „Niemand noemde het een sekte” is een spiegel voor de gereformeerde gezindte. Kan een kerk die belijdt onderdeel te zijn van „een algemene christelijke kerk” ondanks die zelfidentificatie ook tekenen van sektarisme vertonen? De familiebreuk als je de kerk verlaat, angst inzetten als bindmiddel, contact met andersdenkenden ontmoedigen, liefde die altijd onder voorbehoud komt, een doofpotcultuur en de predikant die altijd gelijk heeft. Welke van die thema’s zouden terugkomen in onze eigen kerken? Ondanks alle narigheid die Grootveld meemaakt, heeft het boek een hoopvolle afdronk vanwege twee grote thema’s. Ten eerste beschrijft hij hoe de relatie met zijn vrouw, door de diepten heen, uiteindelijk stand heeft gehouden en hoe hieruit een mooi, liefdevol gezin is ontstaan. Ten tweede beschrijft hij, en dat is toch werkelijk ook bijzonder, hoe hij ondanks alles nog altijd in God gelooft. Misschien verwoordt Grootveld zijn geloof met andere woorden dan reformatorische lezers soms gewend zijn, maar uiteindelijk maakt het dit boek toch een monument van genade. Mensen laten makkelijk los, maar God niet. Tunnelvisie. Kind van de ”Maasbach sekte” Danny Grootveld uitg. GrowingStories 336 blz. € 24,99 Vond u dit artikel nuttig? Gerelateerd nieuws - Meer over - Recensies - Boekrecensies